Η παρούσα μελέτη αφορά στην επικαιροποίηση και ανάπτυξη του επαγγελματικού περιγράμματος  του/της «Κοινωνικού/ής Φροντιστή/τριας». Σε παλαιότερη φάση ο τίτλος που είχε δοθεί στο  επαγγελματικό περίγραμμα ήταν αυτός του/της «Επιμελητή/τριας προσωπικής φροντίδας», όμως στο  πλαίσιο της επικαιροποίησης του περιγράμματος αλλά και για λόγους που έχουν να κάνουν με τη  διασύνδεση του όρου με το κοινωνικό μοντέλο που είναι το επικρατές μοντέλο κοινωνικής φροντίδας  τη σημερινή εποχή, επιλέγουμε τη χρήση του όρου «Κοινωνικός/ή φροντιστής/τρια». Επίσης, ο όρος  κοινωνικός/ή φροντιστής/τρια είναι η ακριβής μετάφραση του αγγλικού όρου που έχει επικρατήσει  διεθνώς και είναι: “social care provider” ή “social care worker”.  

Ως Κοινωνικός/ή φροντιστής/τρια ορίζεται ο/η εργαζόμενος/η στον Ιδιωτικό Τομέα ή στον Ευρύτερο  Δημόσιο Τομέα (Κέντρα Δημιουργικής απασχόλησης, Κέντρα Διημέρευσης και ημερήσιας φροντίδας,  Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης, Προστατευμένα διαμερίσματα, Δήμοι, Δημοτικές – Αναπτυξιακές  επιχειρήσεις, Φιλανθρωπικά σωματεία, Μ.Κ.Ο, Μονάδες φροντίδας ασθενών με άνοια, κ.ά.).  Αυξανόμενη είναι η τάση τα τελευταία χρόνια να απασχολούνται σε οικογένειες και στη φροντίδα  ηλικιωμένων. 

Ο/η Κοινωνικός/ή φροντιστής/τρια παρέχει λοιπόν Πρωτοβάθμια Κοινωνική Φροντίδα, καλύπτοντας  σε ευπαθείς ομάδες πληθυσμού βασικές ανάγκες καθημερινής διαβίωσης. Οι ευπαθείς ομάδες  πληθυσμού είναι κυρίως ηλικιωμένοι, ΑμεΑ, ανοϊκοί ασθενείς κλπ. που δεν αυτοεξυπηρετούνται και  χρειάζονται προσωπική υποστήριξη σε διάφορους τομείς της καθημερινής τους ζωής. 

Οι αρχές και οι αξίες στις οποίες στηρίζεται το επάγγελμα του/της Κοινωνικού/ης φροντιστή/τριας εμπεριέχονται στις γενικές διακηρύξεις και συνθήκες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Ηνωμένων  Εθνών καθώς και στις ειδικές διατάξεις που αναφέρονται σε ηλικιωμένους, ΑΜΕΑ κλπ., με ιδιαίτερη  έμφαση πάντα, στη διασφάλιση δικαιωμάτων όπως τα παρακάτω: 

➢ Ελευθερία επιλογής στον τρόπο ζωής, 

➢ Αξιοπρεπής διαβίωση στο οικείο φυσικό και κοινωνικό τους περιβάλλον, 

➢ Διατήρηση της αυτονομίας, της κοινωνικής συμμετοχής, της επικοινωνίας, 

➢ Βελτίωση του επιπέδου λειτουργικότητας αναφορικά με τις δραστηριότητες καθημερινής ζωής, ➢ Η διασφάλιση ίσων ευκαιριών και η κατοχύρωση δικαιωμάτων με σκοπό την εξάλειψη κάθε  μορφής αποκλεισμού ή διάκρισης, 

➢ Η διασφάλιση της λήψης ποιοτικών υπηρεσιών και παροχών υγείας και κοινωνικής φροντίδας.   

Η δημογραφική γήρανση, ως συνέπεια της αύξησης του προσδόκιμου ζωής, αποτελεί στις βιομηχανικές  χώρες ένα σημαντικό κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό πρόβλημα που βρίσκεται στο επίκεντρο του  ενδιαφέροντος των κυβερνήσεων, των κοινωνικών συνομιλητών και των ερευνητών. 

Είναι προφανές ότι η δημογραφική γήρανση συνδέεται με τις κοινωνικές μεταβολές στη δομή και τη  λειτουργία της οικογένειας και παρακινεί σε μετασχηματισμούς στο σύστημα κοινωνικής φροντίδας. Η  σχέση μεταξύ των διαφορετικών γενεών χαλαρώνει και η απασχόληση της γυναίκας έξω από το σπίτι  περιορίζει τις φροντίδες που μπορεί να προσφέρει μέσα σε αυτό, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται  μεγαλύτερες ανάγκες για εξωτερική υποστήριξη στην προστασία των υπερηλίκων και των ΑμεA.

Το επάγγελμα λοιπόν του/της Κοινωνικού/ης φροντιστή/τριας ανήκει στους ανερχόμενους κλάδους  επαγγελμάτων και όπως αναφέρθηκε σε Διεθνές Συνέδριο το 2019 (EASPD, Helsinki 2019 Staff matters) αποτελεί πλέον στον δυτικό κόσμο από τα επαγγέλματα με την τον μεγαλύτερο αριθμό  απασχολούμενων. Οι αρμοδιότητες του/της Κοινωνικού/ης φροντιστή/τριας δεν περιορίζονται πλέον  στην παροχή περίθαλψης με τη στενή ιδρυματική έννοια, αλλά εκτείνονται και σε θέματα φροντίδας  στο σπίτι και συμμετοχής στην καθημερινή κοινωνική και πολιτισμική δραστηριότητα της κοινότητας. 

The present study focuses on updating and developing the professional profile of the “Social Care Provider”.  In the past, the title given to the professional was the “Personal Care Curator”, but in the context of updating  the profile and also for reasons related to the term being linked to the social model which is currently the  prevalent model of social care, we choose to use the term “Social Care Provider”. Moreover, the term “Social  Care Provider is the precise translation of the English term that is prevalent internationally (“social care  provider” or “social care worker”). 

Social worker is defined as the employee in the Private Sector or the Wider Public Sector (Leisure Activity  Centers, Residential and Day Care Centers, Supported Living Houses, Protected Apartments, Municipalities,  Local Authorities, Non-Profit Organisations, NGOs, Care Units for people with Dementia, etc.). There is an  increasing trend in recent years to be employed by families and in the care of the elderly. 

The Social Care Provider therefore provides Primary Social Care, meeting the basic needs of daily living for  vulnerable groups of the population. Vulnerable population groups are mainly the elderly, people with  disabilities, people with dementia etc. who do not self-serve and need personal support in various areas of  their daily lives. 

The principles and values underlying the profession of Social Care Provider are set out in the general  declarations and treaties of the United Nations Declaration of Human Rights and in the Special Provisions for  the elderly, people with disabilities etc., with particular emphasis on the safeguarding of rights such as: 

➢ Freedom of choice  

➢ Decent living in the physical and social environment, 

➢ Maintaining autonomy, social participation, communication 

➢ Improving the level of functionality with regards to daily living activities 

➢ Ensuring equal opportunities and guaranteeing rights with a view to eliminating all forms of exclusion or  discrimination 

➢ Ensuring the provision of quality health and social care services 

Demographic ageing, as a consequence of the increase in life expectancy, is an important social, economic and  political problem in industrialized countries that is at the heart of the interest of governments, social partners  and researchers. 

It is clear that demographic ageing is associated with social changes in the structure and functioning of the  family and is driving transformations in the social care system. The relationship between different generations is  more relaxed and the employment of women outside the home limits the care they can provide, thereby  creating greater need for external support in protecting the elderly and people with disabilities. 

The profession of the Social Care Provider therefore belongs to the professions rising in number and, as  reported at an International Conference in 2019 (EASPD, Helsinki 2019 Staff matters), it is now one of the  professions with the largest number of employees in the Western world. The responsibilities of the social  caregiver are no longer limited to providing care in the strictly institutional sense but extend to issues of home  care and participation in the daily social and cultural activity of the community.

Η ανάπτυξη του επαγγελματικού περιγράμματος του/της «κοινωνικού/ής φροντιστή/τριας» έγινε υπό  τον συντονισμό του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ στο πλαίσιο της Πράξης «Υποστήριξη – προώθηση  της ποιοτικής ανάπτυξης της κλαδικής επαγγελματικής κατάρτισης και διασύνδεσή της με διαδικασίες  πιστοποίησης εργατικού δυναμικού στο πλαίσιο της διαρθρωτικής προσαρμογής των εργαζομένων 

5003379», που υλοποιήθηκε μέσω του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Ανταγωνιστικότητα,  Επιχειρηματικότητα & Καινοτομία», του Υποέργου 1 «Υποστήριξη – προώθηση της ποιοτικής ανάπτυξης  της κλαδικής επαγγελματικής κατάρτισης και διασύνδεσή της με διαδικασίες πιστοποίησης εργατικού  δυναμικού στο πλαίσιο της διαρθρωτικής προσαρμογής των εργαζομένων» και του ΠΕ 2: «Σχεδιασμός  και ανάπτυξη επαγγελματικών περιγραμμάτων συγκεκριμένων κλάδων, επαγγελμάτων και  ειδικοτήτων και ανάπτυξη πλαισίων προγραμμάτων». 

Το επαγγελματικό περίγραμμα συνιστά μια κωδικοποιημένη αποτύπωση του περιεχομένου του  επαγγέλματος, καθώς και των απαιτούμενων για την άσκησή του προσόντων, όπως ορίζονται στην  υπ΄αριθμ. 110988 ΚΥΑ (ΦΕΚ 566/8.5.06) με περιεχόμενο «Πιστοποίηση Επαγγελματικών Περιγραμμάτων».  Αντίστοιχα, το πλαίσιο εκπαιδευτικών προδιαγραφών προγραμμάτων επαγγελματικής εκπαίδευσης  και κατάρτισης αξιοποιεί στο ακέραιο την «πρώτη ύλη» του επαγγελματικού περιγράμματος και  διατυπώνει τις ελάχιστες βασικές προδιαγραφές που προηγούνται του κάθε εκπαιδευτικού  σχεδιασμού, ανεξάρτητα από τα ιδιαίτερα θεσμικά του χαρακτηριστικά. 

Η δομή, το περιεχόμενο και ο τρόπος παρουσίασης της μελέτης, δίνει τη δυνατότητα αξιοποίησής της  από πολλαπλές ομάδες απεύθυνσης, εξυπηρετώντας διαφορετικούς κάθε φορά σκοπούς. 

Ειδικότερα, μπορεί να αξιοποιηθεί από: 

− εργαζόμενους ή ανέργους, ως εργαλείο πληροφόρησης για το επάγγελμα ή περιγραφής και  τεκμηρίωσης των γνώσεων/δεξιοτήτων/ικανοτήτων τους, 

− υπηρεσίες απασχόλησης και συμβουλευτικής σταδιοδρομίας, κατά τη παροχή των υπηρεσιών  τους  

− φορείς εκπαίδευσης/κατάρτισης, για να προσαρμόσουν τα προγράμματά τους,  − επιχειρήσεις, για να περιγράψουν με μεγαλύτερη ακρίβεια τις δεξιότητες και τα προσόντα των  εργαζομένων στις σχετικές θέσεις εργασίας. 

Η μελέτη ακολουθεί ένα δομημένο πρότυπο με συγκεκριμένες μεθοδολογικές προδιαγραφές που  ορίζονται στις Προδιαγραφές Εκσυγχρονισμένης Μεθοδολογίας, Προτύπων και Εργαλείων Εκπόνησης  Επαγγελματικών Περιγραμμάτων και Πλαισίων Προδιαγραφών Προγραμμάτων2, οι οποίες εγκρίθηκαν  με την υπ’ αριθμ. ΓΔ/12832/15-04-21 Απόφαση της υπ’ αριθμ. 443ης/14-04-21 Συνεδρίασης του Δ.Σ. του  Ε.Ο.Π.Π.Ε.Π. 

Συγκεκριμένα, η μελέτη εμπεριέχει: i) την εισαγωγή, ii) τη σύνοψη του επαγγελματικού περιγράμματος,  iii) την ανάλυση του επαγγελματικού περιγράμματος, iv) τη βιβλιογραφία και v) το Πλαίσιο  Εκπαιδευτικών Προδιαγραφών Προγραμμάτων.  

1. i) Η εισαγωγή προσδιορίζει αδρά το περιεχόμενο της μελέτης και τον τρόπο αξιοποίησής της.  

1 Όπου στο κείμενο του επαγγελματικού περιγράμματος αναφέρεται ο όρος «Ινστιτούτα Επαγγελματικής Κατάρτισης» ή το αρκτικόλεξο «Ι.Ε.Κ.»,  νοούνται οι Σχολές Ανώτερης Επαγγελματικής Κατάρτισης ή το αρκτικόλεξο «Σ.Α.Ε.Κ.», αντίστοιχα. Σχετ. παρ.2, άρθρο 3 του ν. 5082/2024 (Α’9 2Καραλής, Θ., Μαρκίδης, Κ., Βαρβιτσιώτη, Ρ., Νάτσης, Π., Καρατράσογλου, Ι., Παπαευσταθίου, Κ., Γούλας, Χ., & Λιντζέρης, Π. (2021) Μεθοδολογικές  προσεγγίσεις ανάπτυξης επαγγελματικών περιγραμμάτων και πλαισίων εκπαιδευτικών προδιαγραφών προγραμμάτων, Αθήνα: ΙΝΕ ΓΣΕΕ.

1. ii) Η σύνοψη του επαγγελματικού περιγράμματος, παρουσιάζει περιληπτικά τις βασικές πληροφορίες  της ανάλυσης του επαγγέλματος. 

iii) Η ανάλυση του επαγγελματικού περιγράμματος περιλαμβάνει τις παρακάτω ενότητες: 

• Ενότητα Α: Τίτλος και ορισμός του επαγγέλματος / ειδικότητας. 
• Ενότητα Β: Ανάλυση του επαγγέλματος / ειδικότητας – «προδιαγραφές». 
• Ενότητα Γ: Απαραίτητες γνώσεις, δεξιότητες και ικανότητες για την άσκηση του επαγγέλματος  / ειδικότητας. 
• Ενότητα Δ: Προτεινόμενες διαδρομές για την απόκτηση των απαιτούμενων προσόντων.  • Ενότητα Ε: Ενδεικτικοί τρόποι αξιολόγησης των απαιτούμενων γνώσεων, δεξιοτήτων και  ικανοτήτων. 

Στην Ενότητα Α καταγράφονται οι γενικότερες συνθήκες άσκησης του επαγγέλματος, οι  τεχνολογικές και άλλες αλλαγές που το επηρεάζουν, οι προοπτικές του επαγγέλματος στην αγορά  εργασίας και των κλάδων δραστηριότητας στους οποίους ασκείται, καθώς και οι ρυθμίσεις που  ισχύουν σχετικά με την άσκησή του. 

Στην Ενότητα Β αποτυπώνεται το περιεχόμενο του επαγγέλματος. Αναλύεται σε Κύριες  Επαγγελματικές Λειτουργίες (ΚΕΛ1 έως ΚΕΛν), κάθε ΚΕΛ αναλύεται σε Επιμέρους Επαγγελματικές  Λειτουργίες (ΕΕΛ) και κάθε ΕΕΛ σε Επαγγελματικές Εργασίες (ΕΕ). Για κάθε ΕΕΛ προσδιορίζονται τα  Κριτήρια Επαγγελματικής Ανταπόκρισης (ΚΕΑ) και το Εύρος Εφαρμογής (ΕυΕ) της.  

Στην Ενότητα Γ αναλύονται οι απαιτούμενες γνώσεις, δεξιότητες και ικανότητες που είναι  απαραίτητες για την αποτελεσματική εκτέλεση κάθε ΕΕΛ. 

Στην Ενότητα Δ καταγράφονται οι διαδρομές για την απόκτηση των απαιτούμενων προσόντων. Στην Ενότητα Ε οι ενδεικτικοί τρόποι αξιολόγησης των απαιτούμενων γνώσεων και δεξιοτήτων. 

1. iv) Στη βιβλιογραφία παρατίθενται βιβλία, άρθρα κ.λπ. πάνω στα οποία στηρίζεται η συγγραφή των  ενοτήτων του επαγγελματικού περιγράμματος ενώ, παράλληλα, συνιστούν προτάσεις για περαιτέρω  μελέτη και εμβάθυνση στο αντικείμενο ή στο επάγγελμα. 

Για την ανάπτυξη της παρούσας μελέτης συστάθηκε ομάδα εργασίας στην οποία συμμετείχαν ο  Βασίλης Κασιμάτης (συγγραφέας) και ο Παναγιώτης Κορφοξυλιώτης (εμπειρογνώμονας). Η τελική  σύνθεση του Επαγγελματικού Περιγράμματος πραγματοποιήθηκε από τον συγγραφέα, υπό την  επιστημονική εποπτεία και τον συντονισμό των επιστημονικών στελεχών του ΙΝΕ ΓΣΕΕ Ρένας  Βαρβιτσιώτη, Ιάκωβου Καρατράσογλου και Παναγιώτη Νάτση. Συνεργαζόμενος φορέας που  επιβεβαίωσε το περιεχόμενο του επαγγελματικού περιγράμματος ήταν το Ινστιτούτο Μικρών  Επιχειρήσεων της ΓΣΕΒΕΕ (ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ).  

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ  

Ο κοινωνικός φροντιστής παρέχει Πρωτοβάθμια Κοινωνική Φροντίδα, καλύπτοντας σε ευπαθείς ομάδες πληθυσμού  βασικές ανάγκες καθημερινής διαβίωσης. Οι ευπαθείς ομάδες πληθυσμού είναι κυρίως ηλικιωμένοι, ΑμεΑ, ανοϊκοί  ασθενείς κλπ. οι οποίοι δεν αυτοεξυπηρετούνται και χρειάζονται προσωπική υποστήριξη σε διάφορους τομείς της  καθημερινής τους ζωής. Ενίοτε αποτελεί μέλος ομάδας παρέμβασης που μπορεί να αποτελείται από Κοινωνικό  Λειτουργό, Νοσηλευτή κλπ. και η δράση της να είναι συμπληρωματική άλλων ειδικοτήτων. 

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ  

Το επάγγελμα του κοινωνικού φροντιστή συναντάται σε ένα μεγάλο φάσμα δομών και εργοδοτών. Ο κοινωνικός  φροντιστής μπορεί να απασχοληθεί κατ’ οίκον ως οικόσιτο ή εξωτερικό προσωπικό, στον Ιδιωτικό Τομέα (Κέντρα  Δημιουργικής απασχόλησης, Κέντρα Διημέρευσης και ημερήσιας φροντίδας, Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης,  Προστατευμένα διαμερίσματα, κλπ.), στον Ευρύτερο Δημόσιο Τομέα (Δήμοι, Δημοτικές – Αναπτυξιακές επιχειρήσεις  κλπ.), σε Φιλανθρωπικά σωματεία, σε Μ.Κ.Ο., σε Μονάδες φροντίδας ασθενών με άνοια, ηλικιωμένους. Λόγω της  ραγδαίας ανάπτυξης του επαγγέλματος οι μορφές απασχόλησης και το εργασιακό περιβάλλον διαφέρουν ως προς τη  μορφή, το μέγεθος, τον χαρακτήρα.  

ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΑΣΚΗΣΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ  

Για την άσκηση του επαγγέλματος δεν απαιτείται ειδική άδεια εργασίας.  

ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΑΠΟΚΤΗΣΗΣ ΤΩΝ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΟΝΤΩΝ  

Οι υφιστάμενες εκπαιδευτικές διαδρομές είναι αυτές που προσδιορίζονται από νομοθετικές ρυθμίσεις, οι οποίες είναι  σε ισχύ και περιγράφουν τις προϋποθέσεις για την απόκτηση επαγγελματικών αδειών και επαγγελματικών  δικαιωμάτων για ένα συγκεκριμένο επάγγελμα. 

Για το παρόν επαγγελματικό περίγραμμα δεν απαιτείται άδεια άσκησης επαγγέλματος. 

Παρακάτω προτείνονται εναλλακτικές επιλογές διαδρομών που μπορεί να ακολουθήσει κάποιος για να αποκτήσει τα  απαιτούμενα προσόντα άσκησης του επαγγέλματος. 

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ 

• 1η διαδρομή: Πτυχίο ΕΠΑΣ Μαθητείας ΔΥΠΑ επιπέδου 3 του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων (ΕΠΠ), στην ειδικότητα  Κοινωνικών φροντιστών. → 6 μήνες συναφής Επαγγελματική Εμπειρία 
• 2η διαδρομή: Πτυχίο ΕΠΑΛ επιπέδου 4 του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων (ΕΠΠ) ή πτυχίο της Τάξης Μαθητείας  ΕΠΑΛ επιπέδου 5 του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων (ΕΠΠ) ή δίπλωμα ΣΑΕΚ επιπέδου 5 του Εθνικού Πλαισίου  

3 Στην παρούσα μελέτη η φράση «Κοινωνικός φροντιστής.» αναφέρεται και στα δύο φύλα. Το αρσενικό γραμματικό γένος χρησιμοποιείται για καθαρά πρακτικούς  λόγους.

Προσόντων (ΕΠΠ), ειδικοτήτων του τομέα υγείας και πρόνοιας → 6 μήνες συναφής Επαγγελματική Εμπειρία →  Συνεχιζόμενη Επαγγελματική Κατάρτιση για το σύνολο των γνώσεων που αντιστοιχούν στην ΚΕΛ του  επαγγέλματος. 

• 3η διαδρομή: Απολυτήριο Γενικού Λυκείου επιπέδου 4 του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων (ΕΠΠ) → Ένα (1) έτος  συναφής επαγγελματική εμπειρία → Συνεχιζόμενη Επαγγελματική Κατάρτιση για το σύνολο των γνώσεων που  αντιστοιχούν στην ΚΕΛ του επαγγέλματος. 
• 4η διαδρομή: Πτυχίο ΕΠΑΣ Μαθητείας ΔΥΠΑ επιπέδου 3 του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων (ΕΠΠ), των ειδικοτήτων  που εντάσσονται στον τομέα υγείας και πρόνοιας (ενδεικτικά αναφέρονται, Βοηθός Γενικής Νοσηλείας ή Βοηθός  Φαρμακείων),→ (1,5) έτος συναφής επαγγελματική εμπειρία συμπεριλαμβανομένης της μαθητείας κατά την  διάρκεια των σπουδών η οποία αποδεικνύεται με τα ένσημα ασφαλιστικού φορέα → Συνεχιζόμενη Επαγγελματική  Κατάρτιση για τις γνώσεις που αντιστοιχούν στην ΚΕΛ του επαγγέλματος.  
• 5η διαδρομή: Απολυτήριο υποχρεωτικής εκπαίδευσης επιπέδου 2 του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων (ΕΠΠ) → Δύο  (2) έτη συναφής επαγγελματική εμπειρία → Συνεχιζόμενη Επαγγελματική Κατάρτιση για το σύνολο των γνώσεων  που αντιστοιχούν στην ΚΕΛ του επαγγέλματος. 

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ  

• Πανελλήνιος Σύλλογος Εργαζομένων Κέντρων Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών, Π.Α.Σ.Ε.Κ.Δ.Α.Π.  (https://kdap-kdapmea.blogspot.com/)  
• Πρωτοβάθμια σωματεία εργαζομένων στην Τοπική Αυτοδιοίκηση (ΠΟΕ-ΟΤΑ)  
• Πρωτοβάθμιο Πανελλαδικό Σωματείο των εργαζομένων στα προγράμματα «Βοήθεια στο Σπίτι»  ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ  
• Φροντίζει για την εξυπηρέτηση των βασικών αναγκών διαβίωσης του εξυπηρετουμένου. • Φροντίζει για την ασφάλεια και υγεία του εξυπηρετουμένου 
• Υποστηρίζει της αυτονομία και την κοινωνική δραστηριοποίηση του εξυπηρετουμένου ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ  
• Ανάγκες υγιεινής σώματος ανάλογα με το φύλο, την ηλικία, την αναπηρία 
• Κανόνες διαχείρισης σώματος 
• Κανόνες περιποίησης σώματος 
• Μέσα καθαριότητας – εξοπλισμός 
• Κανόνες ατομικής ασφάλειας του κοινωνικού φροντιστή 
• Βασικοί κανόνες περιποίησης και υγιεινής χώρου  
• Βασικοί κανόνες φροντίδας ιματισμού  
• Βασικές διατροφικές ανάγκες ανάλογα με ηλικία, αναπηρία 
• Βασικές βιολογικές ανάγκες κατά Maslow 
• Προετοιμασία γευμάτων, μαγειρική 
• Βασικοί κανόνες ασφάλειας  
• Κανόνες παροχής Α’ Βοηθειών  
• Κανόνες χορήγησης φαρμακευτικής αγωγής  
• Κανόνες διαχείρισης κινδύνων  
• Μέθοδοι αξιολόγησης κινδύνων 
• Αναγνώριση και χειρισμός ενδείξεων και περιπτώσεων βίας (έμφυλης, ενδοοικογενειακής) • Βασικός ιατρικός και νοσηλευτικός εξοπλισμός  
• Πλάνο παρακολούθησης υγείας 
• Βασικές αρχές προσωποκεντρικής φροντίδας 
• Κανόνες επαγγελματικής δεοντολογίας και συμπεριφοράς 
• Κανόνες οικιακής οικονομίας 
• Οικονομικές συναλλαγές 
• Διαχείριση ελεύθερου χρόνου 
• Κανόνες μετακίνησης εξυπηρετουμένου στο εξωτερικό περιβάλλον 
• Κανόνες χρήσης μέσων μαζικής μεταφοράς 

ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ  

• Πλύσιμο ιματισμού 
• Σιδέρωμα – Τακτοποίηση ιματισμού 
• Επισκευή ιματισμού 
• Καθαρισμός επιφανειών και δαπέδων 
• Εφαρμογή λαβών μεταφοράς εξυπηρετουμένου  
• Εφαρμογή εξοπλισμού και προϊόντων φροντίδας του σώματος (στοματική υγιεινή, τουαλέτα, μαλλιά, νύχια) • Χρήση κατάλληλων μέσων – εξοπλισμού για την καθαριότητα – τακτοποίηση του χώρου • Παρασκευή φαγητού  
• Εκτίμηση δεξιοτήτων αυτοεξυπηρέτησης του εξυπηρετουμένου 
• Εκτίμηση αναγκών του εξυπηρετουμένου 
• Τήρηση βασικών κανόνων ασφαλείας  
• Αξιολόγηση, πρόληψη και διαχείριση κινδύνων στο χώρο διαβίωσης του εξυπηρετουμένου  • Έλεγχος και διαφύλαξη καλής λειτουργίας εξοπλισμού που χρησιμοποιεί ο εξυπηρετούμενος  • Παροχή Α’ βοηθειών  
• Χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής  
• Διαχείριση οικονομικών- Διεκπεραίωση πληρωμών  
• Διαχείριση ελεύθερου χρόνου  
• Τήρηση κανόνων ασφαλείας κατά τις μετακινήσεις  
• Χρήση μέσων μαζικής μεταφοράς  

ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ  

Ο χώρος της κοινωνικής φροντίδας είναι ένα ραγδαία αναπτυσσόμενο εργασιακό πεδίο που «γεννά» συνεχώς νέα  επαγγέλματα και ανάγκες. Ταυτόχρονα με το επάγγελμα του κοινωνικού φροντιστή, μια σειρά άλλων επαγγελμάτων  και ειδικοτήτων αναδύονται, όπως για παράδειγμα του προσωπικού βοηθού ΑμεΑ, μια ειδικότητα που αναμένεται να  θεσμοθετηθεί τα επόμενα χρόνια δημιουργώντας μεγάλο αριθμό θέσεων εργασίας παραπλήσιων με αυτή του  κοινωνικού φροντιστή.  

Κατάλογος Συντομογραφιών